Yalnızlığa Methiye

Yaln1z hissetmek?

Oylesine yabanc1, oylesine uzakt1 ki bu duygu kendisinden...

Hatta o, bu yaln1zl1k duygusunu hic' hissetmemis'ti.

Evet dogruydu, tek bas'1na yas'1yordu ama o kelimenin ifade ettigi anlamda hic' yaln1z hissetmemis'ti kendisini...

Is'te o yuzden bu soz akl1na tak1l1p kalm1s', adam1n huzun dolu, ac1yan bak1s'lar1na hayretler ic'inde, soran gozlerle bakm1s't1...

Oyle ya, yaln1zl1k bas'ka s'eydi, tek bas'1na yas'amak bambas'ka bir s'ey.

Her tek bas'1na yas'ayan yaln1z degildi ki...

Hem insan kalabal1klar ic'inde de yaln1z, yapayaln1z hissedebilirdi kendini...

Kim demis'ti o laf1?

Ya da demis' miydi acaba?

Hani En az yaln1z oldugum zaman, tek bas'1ma oldugum zamand1r, diye bir c�mleydi.

S'oyle bir dus'undu; evet, hat1rlam1s't1, Jean Jacques Rousseaunun sozuydu.

O da aynen boyle hissediyordu, yalan1 yok!

T1pat1p boyleydi is'te; en az yaln1z hissettigim zaman, yaln1z oldugum zamand1r, diye dus'undu.

Sonra �nlu Yunan masalc1s1 Ezopu hat1rlad1.

Bir s'akac1 gulumseme belirdi dudaklar1nda.

Gunlerden bir gun Ezop evinde c'al1s'1rken, bir koylu girmis' ic'eri.

Onun, kitaplar1 uzerine egilmis' c'al1s't1g1n1 gorunce Boyle yapayaln1z nas1l oturuyorsun? diye sormus' k�yl�.

Ezop Yaln1z degilim ki! demis'.

Yaln1z oldugumu, ancak sen ic'eri girdiginden beri hissetmeye bas'lad1m...