Yasemin

Etrafımı hapishane gibi çevreleyen duvar, Tek bakışımla kırılacak olan cam, Zihnimde kertenkele gibi dolaşan karmaşık düşünceler, Elimde tuttuğum tahtadan kalem ve Yıllardır beni hayatta tutan, İlk sayfasını dostum Azrail’in, Hâlimi sormaya geldiği gün Karaladığı defter… Ne annem var ne babam, Ne de etrafımda bir insan...

Karşıdan karşıya geçerken Medeni düşüncelere girip Üzerine basmadığım Sararmış otlar bile bana düşman.

Tanrı sevmese de beni, Azrail hâlâ dostum.

Ölümle barışalı çok olsa da, Yaşamla kavgalıyım hâlâ.

Kıyametin bin yıl önce dağıttığı Şu karanlık dünyada Acı çekiyorum, Tanrı’nın cennetine almaya Teşebbüs bile etmediği ruhumla.