Misafir

"Misafir" Şiirleri: İçsel Savaşın ve Puslu Bakışların Kayıtları Misafir’in şiirleri, insanın en kadim hesaplaşmalarına ayna tutuyor.

Nefsin doymak bilmez hırsından modern çağın bağımlılıklarına; bencilliğin taşkınlığından, geçim derdinin boyun eğdiren baskısına kadar tanıdık ama bir o kadar da acıtan gerçeklikler bu dizelerde dile geliyor.

Şair, kendi içindeki "deli dehşet endişeyle" hırçınlaşan diliyle, ne "misafir siperini" terk edebiliyor ne de yüzünü kimsenin ayıbına dönüyor.

Onun dizeleri, "bir kapıyı aralamak için kapatılan her kapının" ardındaki bilinmezliği sorguluyor.

Misafir, şiirini bir varoluş siperi olarak kullanırken, okuyucuyu da bu hesaplaşmaya davet ediyor.

Bu şiirlerde, sadece bir gözlem değil, hayatın anlamsızlığını kabullenme cesareti ve o puslu bakışları saklamama dürüstlüğü yatıyor.

Okudukça, bu dünyanın misafiri olduğunuzu ama çatışmanın daimi olduğunu hissedeceksiniz.