Son mu gotik

Bir şiir kitabı yazmalıydım ama başlayamıyordum bir türlü.

Ve şu söz aklıma geldi zihnimin derinliklerinden: “Başlamak için başladığını kabul etmek gerek.” Şiirde ve nazımda profesyonellik olmayacağını biliyordum.

Bu nedenle hikâyecilikte ve nesirde profesyoneldim.

Şiirde ise sadece kendimim.

Bir ben ve gerçek duygular var.

Hata yaptım diye üzülme.

Unutma!

Her bir hamle, bir sonrakinden yanlış olmalıdır.

Felsefe, bir genelleme sanatıdır.

Bilimin genellemeyi cesaret edemediği varsayımları kabul ettirici bir dille sunandır.

Romantizm en çok da ilişkilendirildiği aşk ve sevgi ile değil de hüzün ve gerçekçi duygularla daha yakışmıyor mu?

Oysa herkes kayıp bir perdeyi arıyordu ve çevresine şaşkınca bakıyorlardı.

Tiyatronun izleyicisi mi yoksa aktörü mü olduğunu anlamaya çalışıyorlardı.

Sen bu dizeleri okuduğunda her bir anlam çoktan geçerliliğini yitirmiş olacak.

Tanrılar, kayıplara karışan çocuklar gibiydi bu defa.