Yakınlaşmalar

Japon asıllı Amerikalı yazar Katie Kitamura, Ulusal Kurgu ve Pen/Faulkner ödüllerine aday gösterilen ve 2023’te Fransa’da Amerikalı yazarlara verilen Prix Littéraire Lucien Barrière’i kazanan Yakınlaşmalar romanıyla bambaşka bir zeminde yükselmeye başladı.

2025’te deha bursu olarak bilinen Guggenheim Bursu’na da layık gösterilen Kitamura, içe bakışı, dinginliği, sessiz ama derinlemesine gözlemciliği bir dönem icra ettiği savunma sanatlarındaki zarif kesinlikle birleştiren her yeni yapıtıyla çağdaş psikolojik kurgunun ustalarından birine dönüşmektedir.

New York’tan Lahey’e taşınan uluslararası politika alanında uzmanlaşmış bir simültane çevirmen, savaş suçlarıyla yargılanan eski bir devlet başkanının davasında görev alırken, özel hayatında tüm kişisel ilişkilerini yeniden kurmaya çalışmaktadır.

Avrupa’nın zengin bir şehrinin muktedirlerle dolu ortamında ve sanat müzeleri, sahaflar, restoranlarda geçen nezih sosyal yaşamında, alttan alta hissedilen potansiyel şiddetin ve sınır aşımlarının gölgesinde ayakta durmaya çabalamaktadır.

Sadece söylenenleri aktarmakla yükümlü gibi görünse de işini doğru yapabilmek için herkesin zihninin içinde dolaşmak zorundadır ve etik sınırlarını sorgulamaya başlar.

Söylenmeyenlerin peşinden giderken eriyen buzların içinde, hazmetmesi zor ve küf kokan gerçeklerle de karşılaşınca...

Yakınlaşmalar, gücün ve ahlakın sınır çizgisinde dingin bir fırtına; çok farklı yakınlıkların, mahremiyetlerin, detayların yüklerini usulca açığa çıkarıyor.

“İnanılmaz bir yazar.

Dünyada büyük bir dehşet varken günlük hayatı nasıl yaşayabileceğimize, kurgu ve gerçeğin nasıl bir arada var olduğuna dair çok güzel bir keşif.” –NATALIE PORTMAN “Yakınlaşmalar, derin ve duygusal olduğu kadar sakin ve bilge bir enerjiyle dolu.

Bunu bir psikolojik gerilim veya felsefi bir meditasyon olarak okuyabilirsiniz ancak benim için her şeyden önce yabancı bir şehirde güç, adaletsizlik, hafıza ve aşkla mücadele eden, bazen de bunların eksikliğini yaşayan, bir kadının arayışı...

İnsanı dönüştüren bir hikâye.” –ELİF ŞAFAK