Taş Kraliçe

Bazı anılar hiç solmaz; bazı mahalleler ise çocukluğun içine kazınır.

Taş Kraliçe, bir kız çocuğunun gözlerinden 1970'ler Ankara'sının sokaklarını, apartmanlarını, kadınlarını ve suskunluklarını anlatıyor.

Sıradan görünen hayatların ardında biriktirilen derin acılar, çatlak porselenlerde sunulan çaylarla, dantel örerken tutulan nefeslerle, perde arkasında kalan bakışlarla açığa çıkıyor.

Anneannesiyle geçen dingin günler, okul sıralarındaki heyecan, karşı pencerenin ardındaki tekerlekli güzel Sevim, zehir gibi komünist Devrim Abla ve savaş haberleriyle kararan pencereler Bu roman, bireysel hatıraların içinden geçerek bir kuşağın ortak hafızasına dokunuyor.

Çaylan Ulutaş, ilk romanında hem kişisel hem de toplumsal olanı güçlü ve şiirsel bir anlatımla bir araya getiriyor.

Taş Kraliçe, geçmişin suskun taşlarını dikkatle kaldıran, dokunaklı ve samimi bir anlatı.