Anka

Kaçmak ister insan bazen kendinden bile.

Anka kuşu gibi yeniden doğmak ister bazen, Dervişane yaşamak her şeyi geride bırakarak.

Adanmak lazım en üst değerlere.

Nur ol, etrafına görünmeyeni göster.

Gönül kuşu laf dinlemez; uçup gider, konar istediği yere; peşinden sürükler seni de.

Ne kadar az yer kaplasan da dolu kalbe girilmez.

Hayallere gem vurulduysa eğer, çıkar yol bulunamadıysa tutulacak bir el aranır O el, belki de senin elindir.

Megakentte yorulan, kendinden bile kaçan Anka lakaplı kahramanımızın taşraya açılan macerası… Ona öyle rol biçiliyor ki uzatılan ellerden tutması, kalplere dokunması, yol göstermesi gerekecektir.

Lakin gönülden vurulmak, beklenen bir şey değildir.

Dolu bir kalbe nasıl girilir ki?