Köklenme Bilinci

İkinci Yeni’nin hangi tarihte kurulduğu, kuruluş süreci, ne zaman sona erdiği gibi hususlar, bütün somut verilere rağmen, üzerinde ittifak edilen şeyler değildir.

Sözgelimi kuruluş yılı olarak 1953 ila 1956 arasındaki dört ayrı yıla atıflar yapılmaktadır.

Bunun gibi, harekete kimlerin dâhil olduğu da hep tartışılmıştır.

Topluluğun oluşumu belirli bir plân ve programdan ziyade rastlantısaldır.

Aynen adını alışı gibi… Yukarıda bahsettiğimiz yıllarda Yeditepe, Yenilik, A, İstanbul, Şiir Sanatı, Pazar Postası gibi dergilerde şiir yazan çoğu birbirinden habersiz bir grup şair, Muzaffer Erdost’un 19 Ağustos 1956’da Son Havadis’te yazdığı bir yazının başlığı ile tarihe geçmiş oldular.

Süreç içerisinde İkinci Yeni’nin ne’liği hususu ‘akım’, ‘topluluk’, yahut ‘hareket’ oluş/olmayış bağlamları ile de tartışılmış, bu konuda da ortak bir kanaate ulaşılamamıştır.

Bütün bunlar olup biterken İkinci Yeni, olumlu yahut olumsuz, pek çok kişinin ilgi odağı olmuştur.

Çoğu polemik seviyesinde gelişen tartışmalar, İkinci Yeni’nin çevresinde gelişmiştir.

Bunlar arasında edebiyat dışı amaçlarla yapılan eleştiriler, peşin yargılar, suçlamalar ve kalıplaşmış ifadeler, bir süre hareketin aslî (şiirsel) niteliklerinin görülmesini engellemiştir.

İkinci Yeni etrafında koparılan sert tartışmaları bir tarafa bırakarak, hareketin şiirsel özelliklerini ana çizgileriyle belirtelim: İkinci Yeni şiiri, kapalı ve soyut bir şiirdir.

Bu, alışılmamış bağdaştırmalar ve söz diziminin bozulması gibi yollarla sağlanmıştır.

Çağrışım zenginliği ve düzensizliği İkinci Yeni’nin ayırt edici özellikleri arasında yer alır.

Bütün bunlarla birlikte, İkinci Yeni’yle birlikte şiirimizde tasannu yeniden başlamıştır.