Mihal

“Seni, gitmemen için söylenmesi gereken kelimelerin kombinasyonunu bulamadığım için kaybetmemiş miydim zaten?” tüm bu hikâyenin adı “buğu sarmalı” olmalıydı belki de, “kelimeleri kovalayan Mihal'in hikâyesi” bi o köşede, bi bu köşede, her kelime, her sözcük, her harfte, her yerde aradığı oydu, sanki her yerdeydi ama hiçbir yerde yoktu, tam karşımda şimdi, gözlerim gözlerinde, “kalbim o tarifsiz hisle boğuşurken dahi orda yoktu” orda gibiydi yalnızca ama orda değildi, aşkı bu kadar hoyrat yapan şey, var olmasından ziyade var gibi olması değil miydi zaten?

var olsa bu kadar peşinden koşmazdık halbuki, bütün her şey var gibi olmasında saklı, “aşkı aşk yapan var gibi olası” dedi Mihal, ve bir taş daha attı havuza,