Candan Bakmak

Şimdi ayrılıyor muyuz sahiden… Bitti mi benim hikayem benim kalemimden.

Son kez bir de Can’ı dinleyip kapatıyor muyuz bu mevzuyu en sade yerinden?

“Hep sitem hep sitem…” dedi.

Fazlaca bunalttım onu ve kırık aşk hikayemle biraz da sanırım sizi… Şimdi iki kitaba ancak sığan ve aslında yeni başlayan hikayemizde pes etme vakti.

Anlatmaktan yoruldum, anlaşılmamaksa akıllara zarar.

Tüm hissettiklerimi biliyorsunuz, peki ya hissettirenin içinden geçenler?

Dedi ki “İçimizde ne var bilemezsin.” Bilelim mi ne dersiniz?

Kalbimi vermişim bu adama ben, kalemimi de vereyim mi dersiniz?

Biraz da onu dinleyin, onu okuyun.

Belki hikayemizin geri kalanını taaa en baştan bilmediğiniz sonumuza dek bir de onun ağzından dinlerseniz; Can’ı siz de benim gibi çok seversiniz….

Şimdi gitmeler yok, kalma vakti zaman.

Arada sözü bana da bırakacak umuyorum.

Şimdilik ben öylece ona bırakıyorum…