'Ses'sizlik

Ses’sizlik … içinde kendi ‘ses’ini barındırır, anlatmak ister kendi dilinde içindekileri.

Kulağımızın işitmediğini zihnimiz veya kalbimiz işitebilir.

Öyleyse duymak, görmek, hissetmek, dokunmak baktığımız yere göre var olur ve anlam kazanır.

Karanlığın içinde bir zaman sonra nesneleri seçmek gibi, belki de o karanlıkta ışığını bizden alan gözlerimiz gibi.

Yoktan yere kelimeler sarfetmek yerine ‘Ses’sizlik ile asıl kelimeleri konuşmak gibi… Yıllara yayılan, kendi içinde gelişen, değişen, büyüyen bir sürecin yansıması olacak kitapta okuduğunuz satırlar.

Önce kendim, sonra sevdiklerim ve eline alıp kitabı okumaya başlayan sizler için bu sayfalar bir araya geldi.

Yazmanın bana iyi geldiği noktada size de iyi gelmesi umuduyla, dileğiyle… ‘SES’SİZLİK Sözler Birinci tekil şahıs şiirlerde Sessiz dost beyaz sayfalar Kimse yok Kapılar çalmıyor, çalınmıyor Hareketsiz sabahlar ve geceler Sessizlik bağırıyor göz bebeklerinde Bir yangın var, bir sorun Sevgisizlik boy göstermiş derinlerde …