Yar Gözüyle Baksaydın

YÂR GÖZÜYLE BAKSAYDIN Bir dokunsam yeterdi alevlenen tenine Kül olmaya razıydım, ateşinde yaksaydın Destanlar yazacaktım gerdanında benine Kul olmaya razıydım, yâr gözüyle baksaydın Bağlanmıştım sımsıkı ruhen de bedenen de Çıkıp gittin bir anda yalnız kaldım evrende Sensiz olamıyorum sahi ne varsa sende Ya elimden tutsaydın ya hepten bıraksaydın Kirpiğimle çizmiştim ufuklara resmini Ben ruhunu sevmiştim zannetme ki cismini Onlarca kez denedim, silemedim ismini Ya sarsaydın sımsıkı ya gönlümden çıksaydın Yazdığım hatıralar kaybolan ayım, yılım Bu fasıl da bitecek gördüğün son fasılım Dün nasıldım bilirsin bugün ise nasılım İş işten geçmez idi önceden ayıksaydın Sen nasılsın de hele, güneş yüzün soldu mu?

Sevdin mi başkasını oğlun, kızın oldu mu?

Senin de yalnızlıktan yaş gözüne doldu mu?

Seviyorum deyip de tabuları yıksaydın Zamana sor söylesin zaman gerçek şahitmiş Mecnunlar gider iken aşkını gömmüş, gitmiş Bir gün sana da derler: Ey Hadi çilen bitmiş Ecelden önce gelip boğazımı sıksaydın