Kopuk Uçurtma

O pencereden bakan sadece ben değildim.

Diğerleri de benim gibi gökyüzüne bakmaktaydılar.

Birçoğumuz gördük o mavi kuyruklu uçurtmayı.

Adını özgürlük koydu kimilerimiz.

O rüyanın içerisine zorla soktular bizi ve olmadığımız roller verdiler.

Yel değirmenleriydi savaşılan düşmanlar.

Rüzgârda saçlarımız dağıldıkça suç yüklenildi sırtımıza.

Beyaz önlüğüyle geldi doktor amca; “Ölüler konuşamazlar” dedi.

Ben en başına buyruk olandım.

Uyandığımda bile kendi ülkemde kahramandım.

Kopuk bir ip elimde her şeye şahitti.

“ Sanki tüm olanlar rüya değildi” der gibi…