Firak

Özgürlüğüne savrulan kar taneleri değildi içimi üşüten… Gidilen her yol, atılan her adım, sensizliğin farkındalığını hissettiriyordu bana.

Ne denli zor bilir misin sevgilim?

Sensiz, seni yaşamak… Dayanmak bir hayli güç.

“Beni kendinle sınama” derdim, ama bu kadarını da beklemezdim.

Affet.

Çıkıp gelsen ansızın?

Hiçbir şey yaşanmamış gibi.

“Arcan’ım” desen “Ben geldim”.

Hayali bile güzel olur mu imkansızlığın?

Son sözüm Şu basit hayatımda tek bir insan, ismi ile bu denli bağdaşan.

Aşk’ım, badem, güzelliğim; Gazelim.

Nokta…