Hayat Kendini Tamamlar

Gerçek aşkı bulduğumuzu nasıl anlarız?

Tadına vardığımız bir şey midir bu, tadına doyamadığımız bir şey mi?

Yalnızlığının puslu haritasında yolunu kaybetmişken hayat onu hiç bilmediği bir yöne sürükledi.

Yazmaya.

Geçmiş acıların esaretinden kurtulmaya yüz tutmuş benliği, yeni bir soluk aldı şimdi.

Yazı gelmişti artık, baharı, sonbaharı, kışı bir olmuş üzerine esiyordu.

Bu içinde saklı kalmış duygularını uyandırdı, canlandırdı.

Kalbi tekrar atmaya başlar olmuştu, içi kıpır kıpırdı.

Peki kim için, ne için atıyordu kalbi?

Ömrü boyunca gerçek aşkı aramış, sonunda yorulmuş birinin yolu gerçek aşkla kesişecek miydi?

Sen benim diğer yarımsın Beni tamamlayan sorgusuz sualsiz beni anlayansın Aramaktan yoruldum artık seni Ya sen kendiliğinden bul beni elinle koymuş gibi Ya da ben bulayım bir tesadüf eseri karşıma çıkmışsın gibi Neredesin, kimlerlesin, ne yapıyorsun Beni görsen beni tanır mısın, bu benim diğer yarım der misin Yoksa sessizce geçip gider misin yanımdan Hadi gel artık bul beni tut elimden ve bir daha hiç bırakma o eli