Kader Otelinde Bir Aşk Cinayeti

Uğruna ölmeyi ve öldürmeyi göze alabildiğim bu adamı da işte hala bende saklı duran o saflık, masumiyet ve derinlikle seviyordum.

Demek ki ben siyah beyaz bir Türk filminin duyarlılığını ödünç almıştım; şimdi ödeşmenin zamanı gelmişti ve işte hiç kimseye, hiçbir şeye eyvallah demeden hesaplaşıyordum...

Ürkek, çekingen adımlarla içeri girdim.

Adına resepsiyon demek için bir şahit isteyen derme çatma bir tezgahın başında o duruyordu.

Onu görür görmez yüreğime imbatlar hücum etti.

Kordon'da kanadı kırık bir martı gibiydim.

Yaralanmıştım.

Siz birini gördüğünüzde yaralandığınızı hissettiniz mi hiç, kalbinizin sancıdığını, o ana dek ne varsa yaşadığınız, hepsinin, her şeyin anlamsızlaştığını ancak o andan sonra varlığınızın bir anlam kazanmaya başladığını, önüne asla geçemeyeceğiniz bir kuvvetle sarsılarak, titreyerek, mahvolarak hissettiniz mi?...

En iyisi, hikayeyi size baştan anlatmak...