Işık Getiren

Evrenin saklı köşelerinden, Anadolu topraklarına uzanan bir bilim-kurgu şiiri.

Doğa’nın sınırlarında dolaşanların yok olmaya yüz tutmuş hikâyeleri, Anadolu topraklarına kadar ulaşan varoluş çığlıklarıyla yeniden canlanıyor.

Mavi yeşil gezegenin hiç bitmeyecek bu hikâyelerini anlatmak için bir bilince ihtiyacı var.

Sessizliğin kendisi mi yaratmıştı bu şok dalgasını?

Yoksa beyin sapı mıydı ona oyunlar oynayan?

Sonsuza uzanan kabinlerde rüya görmek güzel şey idi.

Evet!

İnci gibi dizilmiş uzay kabinleri ve, merkeze ulaşan devasa çelik bağlantılarla dönüp duran bir uzay-zaman silindiri.

Sonsuz uzay-zamanı dinler miydi?

Sonsuz ne zaman ne de uzay fakiriydi.

Sahi neler oluyor?

Olan oldu bir kere.

Kozmik bir hatadır belki de.

Ey meraklı okur!

Senin hikâyen belki bu.

Bu kozmik ağ, her yerinde aynı bu maviliğin.

Bazı yerlerinde düğümlenmiş sıkıca hem de.

Bazı yerleri kopmuş bu ağ, seni anlatıyor, senin gibileri.

İşte!

Hiç bitmeyecek hikâye bu.

Başlasın haydi…