Kapının Ardı

Ayağını kaldırdı Melis.

Bir kara parçasına atmayacaktı artık adımını.

Kollarını da açtı, sanki rüzgarı son kez hissetmek ister gibi.

Ufuğa diktiği gözlerini kapattı.

Gidiyor muydu?

Bu kadar çabuk mu?

Ne durdurabilirdi ki onu bu saniyeden sonra?

Aile yerini tutan arkadaşlıklar, sıradan hayatını değiştiren maceralar, alışkın olmadığı olaylar, farkında olmadan içine karıştığı sorunlar ve iyisiyle kötüsüyle daima kalbinde tutacağı anılar kazanırdı belki de.

Bunlar durdurabilirdi uçurumdan düşmek üzere olan hayatını.

Bir okulda filizlenirdi belki gömülü olan mutluluklar.