Foça Mektupları

“Zeytin gövdesine dokunmanın bir efsun barındırdığını düşünüyorum (…).

Sonuçta, bir gövdeye dokunuyorum ve yepyeni bir insan oluyorum.

Yüklendiğim bu gizli enerjide yeni öyküler, yeni suretler, yeni sesler, yeni dizeler karşılıyor beni.

Bir zeytine dokunmak eski bir kitabın ağır ve tozlu kapağını aralamaktan farklı değil.

Sözcüklerin bittiği yerde aklın çizgiye teslim olmasını anlamak da mümkün.

Akıl yol gösteriyor ve bellek biriktiriyor.”