Döner Mutlaka Kuşlar

Taş atılan kuyuların derin uykularını, yalın ayak koşan çocukların telaşlı ayak seslerini duyarsınız Andok'un dizelerinde.

Acımasız bir dünyaya canhıraş̧ atılan bir çığlık da gelir ara ara kulağınıza… Kabil'in büyümüş gözlerini, korkunç̧ ellerini görürsünüz.

Susarsınız, bilirsiniz oradan mayalandığınızı.

Andok, işte bütün o coğrafyanın ağrılı türküsünü söyler bize.

"Ne çok öldük" der de direnenlerin gülüşü ile yüzleştirir sizi.

“Döner Mutlaka Kuşlar” dersiniz.

Onun maviye yüklediği bütün o umudu kitabı kapatırken içinizde yeşertirsiniz.

Döner, döner mutlaka kuşlar...

-Sibel Ünal (Sabahın Ucu ve Dar- ı Sır kitaplarının yazarı)