Karanlığa

Leylâ I (Tayma’ya Saygıyla) İşte yaşamımın sonuna geldim Ben senin o gözlerinde hep eldim Sevginle taşıp çağlayan seldim Sen bana böyle ne yaptın be Leylâ?

Dağları aşsam, ırmakları geçsem Yangınlarda yanıp kül olup bitsem Olmadığın yerlerden kaçıp gitsem Ben seni nasıl unuturum Leylâ?

Yürürüm sensiz ağlaya ağlaya İçsem göz çeşmenden su kana kana Sana olan bu aşkım için bana Bana bir tek ömür yeter mi Leylâ?

Su yüzeyine çıkmak için çırpınıp dururken boğularak gitgide derine çekilenlerin, derine çekildikçe gözlerini, etrafını,ruhunu ve bütün benliğini saran karanlığa çökenlerin şiirleri.