Antonio ve Davit

CEMAL KARÇHADZE (1936 - 1998), çağdaş Gürcü edebiyatınınönemli adlarından biridir ve özellikle tarihsel romanlarıyla tanınır.

Filoloji öğrenimi gören yazarın ilk öyküsü 1962 yılında yayımlandı.

İlk yapıtları okurları tarafından ilgi gördü; ancak yazar Sovyet eleştirmenlerinin sert eleştirilerine uğradı.

1977’de, bütün öyküleri Öyküler adıyla kitap olarak yayımlandı.

Karçhadze’nin daha sonra Kervan, Antonio ve Davit, Zebulon adlı romanları basıldı.

Yazar ölümünden bir yıl sonra Gürcistan Devlet Ödülü’ne değer bulundu.

Hayli ilginç bir roman olan Antonio ve Davit’in hikâyesi asıl olarak 1600’lerde Gürcistan’da geçer ve o dönemin İstanbul’una da uzanır.

Roman genç İtalyan seyyah ve tüccar Bartolomeo’nun ağzından anlatılır.

İtalyan rahip Antonio’nun yolu Gürcü eşkıya Davit’le kesişir.

Karla kaplı dağlar, yemyeşil vadiler ve gür ormanlar ülkesi Gürcistan’da köle tüccarları, haydutlar, ödül avcıları, soylu prensler ile rahipler arasında geçen bu ilginç hikâyeyi yazar mistik bir atmosfer içinde aktarmaktadır.

Cemal Karçhadze’nin yapıtları Rusça, Çekçe ve İsveççeye çevrilmiştir.

Antonio ve Davit, yazarın Türkçeye çevrilen ilk eseridir.