Marianne İçin Ağıt

oda yabancı olduğun her kelime cilveyle yaklaşıyor sana her harf kocamış bir el gibi sokuluyor sızılı bir hazla büyük savaşın içindesin görüntünün kesinlikle değişmediği taşkınlığını gizleyebiliyorsun düşüncenin çünkü duygunun yıkıcı sıcaklığını biliyorsun ve acının yakıcı donukluğunu buna rağmen kargaşanın içine sürüyorsun göz bebeklerindeki atlıları sessizlik elinde tutuyor kırbacı.

savaşın, savaş alanın koca bir oda odanın içinde acımasız gardıroplar, gaddar iskemleler pencerelerde kokuşmuş bir sabah odanın içinde süzülen, süzüldüğün boktan bir aydınlık eşyalar, ışık ve gün ütopik birer kahraman misali çullandı uyumun bir küfür gibi durduğu aklına.

geceleri gökyüzüne baktığında görmen gerekenden farklı olduğunu anlarsan endişelenme, bu görüntünün kesinliğidir ve savaşın.