İstanbul'da Sonbahar

“Düşünüyorum da, onunla göz göze geldiğimizde ve beni gör-düğü için gülümsediğini zannettiğimde ekmiştim ben bu heyecanın tohumlarını.

Onunla baş başa konuşma fırsatı bulabilme düşünün tutsağı olmuştum.

Olmadı.

Hiç de öyle kolay kolay gidip dökemedim içimi.

Ba-zen benim cesaretsizliğimden, bazen de onun yüzünde gördüğüm çekingenlikten, aylarca sadece göz göze gelmenin genç yüreğime ya-şattığı heyecanla yetindim.

Evde, sofrada oturma sürem kısalmış, onu biraz daha hayal edebilmek için kendimi odama kapatır olmuş-tum.

Orada bir başıma kalıp onu düşünüyordum.” Ahmet Cengiz Şaphanelioğlu, uzun yıllar boyunca öğret-men olarak hizmet verdiği Anadolu’nun pek çok yöresinde arka-daşlar edindi, dostlar kazandı.

Ama en çok da hikayeler biriktirdi.

Yaşanmışlıklar, acılar, mutluluklar.

Yazar, ilk romanında bu yaşam hikayelerinden bir bölümü-nü sunuyor sizlere.

Okurken, her satırında gerçek mutlulukları, yaşanmış hayal kırıklıklarını tadacaksınız.