Çukur

Altıparmak Dağları’nın avcuna gömülmüş, bekliyor öksüz, köksüz Çukur.

Ölmüşü çok, gidenlerden dönmüşü yok: En kalabalık meydan kabristan.

Ölüler hatırlanmak, diriler deprem bekliyor.

Berrin Karakaş ihanetin, bekleyişin, kötülüğün, ümitsiz aşkların sarstığı Çukur’da, bizi bir sarmalın içine; cevapsız soruların, sonuçsuz hesaplaşmaların, beyhude beklentilerin ve şifasız acıların tam ortasına sürüklüyor.

Bir mucize gerek.

Ve bir bela, bir kurban.

Belalar ve mucizeler yan yana yürüyor Çukur’da.