Bir Otel Odası

´Yaprak´ın da gözlerinden yaşlar süzülmeye başlamıştı.

Devran´ı bu halde görmeye dayanamıyordu.

Sandalyesinden kalkıp, Devran´ın yayına oturdu.

Saçlarına dokundu, başını omuzuna yaslayıp, içinde kanayan ne varsa dindirmek istedi.

Devran için yalnızlık artık elle tutulabilir bir şeydi.

Yaptığı hiçbir şey yüzünden affedilmeyeceğini anlamıştı...´