Füme Yalnızlık

Füme bir yalnızlık diktim kendime Hem sıcak tutuyor Hem de kömür karası bulutların arasında Fark edilmiyorsun Zonguldak’ta Ara sıra gelirdi gemiler, ara sıra gider Bizim uykumuz derin olduğundan mıdır bilmem Fark eyleyemedik kokulu bahar esintilerini… Gerçi bakma sevemedik de kör kurşunları sevmesini!

Evet, o kış Zonguldak’taydım Bir sonrakinde de… Kış pek çetin geçmiyor burada Hep baharı getiriyor gemiler Zamanlardan bir zemheri kış Üsküdar’dayım tabii o sıralar Bir cebimde kalbi kırık tütün Diğerinde kıyıya vuran dalgalar Ben de füme bir yalnızlık diktim kendime Ahşap bir gemide sallanmak isterken geceleyin; Gün oldu, ay oldu, yıllar geçti üzerinden Eskidi fümem Soldu…