Kırgın

“Herkes gibiyim işte: Sevemeyecek kadar yorgun, güvenemeyecek kadar umutsuz...” Gençliğimin en fırtınalı dönemiydin, günahsız kalbimin son haykırışı.

Ömrüm geçip giderken hayatın tozlu yollarında, geçmişten bugüne ne çok acı birikti bende.

Eskiye dönüp baktığımda gördüğüm seni, şimdilerde hiç aramıyorum.

Demem o ki artık iki yabancıyız.

Oysa hiçbir aşk böyle güzel yakışmamıştı bana.

Ama 'aşk' sensizliği sevdi en çok Sana 'gel' demiyorum, gittiğinle kal...

''Umut'' verip gidenler bir gün pişman olur.

Ve duydum ki ''mutsuzmuşsun'' beni soracak olma ‘'kırgınım'’.

Kırgınlığım hayata, aşka, vefasızlığa ve sana...