Kadınlar Susarak Gider

Seyrettiğimiz filmler, okuduğumuz romanlar, dinlediğimiz efsaneler gerçek olacak diye bekliyo­ruz.

Şu beyaz atlı prens ne zaman gelir?

Prens bu­lacağız diye kurbağa öpmekten de bıktık.

Öpünce prense döneceğine o kadar inanmıştık ki, kurbağaların değişimini umduk.

Kurbağalara da gün doğdu tabii!

Sonra anladık ki, bunların hep­si masalmış.

Anlayınca ne değişti?

Hiçbir şey!

Ne inatçı, ne umudu yüksek bir inancımız varmış.

De­nemeye devam ettik, ediyoruz.

Velhasıl, kurbağa öpüp, sihrin gerçekleşmesini beklemekten bıkmadık.

İşin kötüsü, o kadar çok kurbağa öptük ki, şimdi hepsi kendini prens sanı­yor…