Şebperest Rüya Düşkünü

Sana bunları ancak bugün yazabiliyorum Deniz.

Gittiğin gün değil, bugün.

O kadar güçsüz bırakmıştın ki beni o zamanlar.

Bir daha yazabileceğimi sanmıyordum.

Fakat şimdi, yaşadığım onca şeyden sonra, ölümün öğreticiliğini tattıktan sonra, seni rüyalarımda gördükten sonra, öyle değil.

Çünkü biliyorum; sen gittin, ama terk etmedin.

Hâlâ bir parçan bizimle.

Sen hâlâ bizimlesin.

Ölüm yok oluş değil.

Sen yok olmuş değilsin.

Bizim hikâyemiz; belki biraz hüzünlü, belki biraz polisiye, belki biraz hayalî...

Fakat kesinlikle hiçliğe dair değil.

Her neyse...

Tekrar görüşünceye dek, Hasretin bizdeki adı yalnız ‘beklemek.’