Osmanlı Piyadesi (1914-18)

Tarihin en büyük savaşlarının ayrıntılı dökümleri, çarpışan kuvvetlerin komuta stratejileri, muharebe taktikleri, askerî harekâtların düğüm noktaları.

Savaşçıların günlük yaşamları, talimleri, taktikleri, silahları ve muharebe deneyimleri.

Osmanlı İmparatorluğu, felaketle sonuçlanan Balkan Harbi’nin ardından, orduda geniş çaplı bir reform başlattı.

Birçok askerî tarih çalışmasında, Osmanlı ordusunun muharip gücünün yetersizliğinden söz edilmekle birlikte, asıl sorun askerlerin vasıflarından çok, liderlik ve lojistik alanındaki eksiklerden kaynaklanıyordu.

Mehmetçik, dayanıklı, iyi eğitimli ve cesurdu.

Savaşma azmi yüksekti.

İyi bir komuta altında neler yapabileceğini Çanakkale ve Kutülamare başta olmak üzere, birçok cephede göstermişti.

Bu cephelerde hem İtilaf ordularının nizami, hem de örneğin Arap Ayaklanması’nın gayrinizami kuvvetleri karşısında geliştirilen muharebe taktiklerine uyum sağlamayı bilmiş, cephe hattında mutlaka dikkate alınması gereken bir muharip güç olduğunu defalarca kanıtlamıştı.

I.

Dünya Savaşı’nda Osmanlı piyadesini günlük yaşamından teçhizatına, talim sisteminden ordudaki reformlara kadar çeşitli yönleriyle ele alan bu eser, döneme ait fotoğraflar, kıyafet ve teçhizatı yansıtan illüstrasyonlar, savaş sahneleriyle zengin bir görsel malzeme de sunuyor.