Ben Bir Akşamcıyım

Cumhuriyet’in ilk yıllarını, o günkü Ankara ve İstanbul’daki yaşantıyı, kadın erkek ilişkilerini, Cumhuriyet’in kazanımlarını, politik gelişmeleri gençlere büyük bir keyifle anlatan babama anılarını yazılı hale getirmesi için baskı yapmaya başladım.

Uzunca bir süre “Benim hayatımda kara delikler var.

Yazamam” diye direndi.

Annemin bu geçmişi okuyunca şoka gireceğinden ve ona darılacağından korkuyordu.

Bunun üzerine annem girdi devreye ve “biz tanışmadan önce ne halt yemişsen yemişsin, beni ilgilendirmez.

Özgürsün, istediğin gibi yaz” dedi.

İcazet çıkınca babam, yine de arada anneme söylediklerini hatırlatarak yazmaya başladı.

Boş bir kâğıdı önüne aldıktan sonra yazdığı ilk tümce, kitabın başlığı olarak düşündüğü, “Ben bir akşamcıyım” oldu.

Önceleri, “çok işim var, anılara yetişemiyorum, nerden çıktı bu iş” diye biraz söylendi.

Sonra kendini kaptırdı ve inanılmaz bir disiplinle çalışmaya başladı.