Bağımsız Sinema

Bu kitap, ba€ımsız sinemayı, bu terimin ba€ımsız olarak anılan küçük bir grup sinemacı ile ba€lantılı olarak nasıl kullanıldı€ına bakarak, tanımlama ya da yeniden tanımlama peşindedir.

Bu sinemacılar aynı zamanda ba€ımsız sinemanın de€işik biçimlerinin örnekleri olarak da görülebilirler.

Jill Sprecher’in kariyeri, bir entelektüelin ve filozofun sinema filmleri yapımında yaşadı€ı zorlukları gözler önüne serer.

James Mangold’un kariyeri ba€ımsız sinemanın en azından 1990’larda, anaakım ya da ticari sinemaya sıçrama tahtası olarak nasıl kullanıldı€ını gösterir.

Kanadalı Guy Maddin bir istisnadır: o, filmlerini Winnipeg’de acı verici boyutlarda düşük bütçelerle ve anaakım izleyici beklentilerini hiç umursamadan çeken bir “ilkelci” ya da “garaj toplulu€u” yönetmeni olarak ününe hep sadık kalmıştır.

Whit Stillman’ın filmleri, bir yandan felsefesine ve vizyonuna sadık kalırken bir yandan da halkı e€lendirebilen bir sinemacının sabrını ortaya koyar.

Bu sinemacıların her biri kendileri hakkında yazılacak kitapları hak ediyor.