Yalnız Sahabi-Ebu Zer

Ebû Zer evlenmiş ve mescidden ayrılarak kendi evine yerleşmişti.

Evine gelip gidenler evde hiçbir şey göremeyince eşyaların nerede olduğunu soruyordu.

– Eşyalarımızın güzel olanlarını gönderdiğimiz bir evimiz var, diye cevaplıyordu Ebû Zer.

– Neden hemen o eve taşınmıyorsun öyleyse?

– Çünkü evin sahibi bizi dâvet etmiyor.

Ebû Zer adama bakıyor ve devam ediyordu.

– Eğer benim bildiklerimi bilseydiniz, hanımlarınıza kulak verip evlerinizi eşya ile doldurmazdınız.

Allah’tan hep beni meyvesinden istifade edilen bir ağaç olarak yaratmasını istedim.

– Böyle olması senin dünyadan nasibini almana mâni mi?

– Rasûlullah demiştir ki: “Ebediyyet yurduna inanan ama aldatıcı dünya için çalışıp çabalayan birine ne kadar şaşarım!” … – Ya Rasûlallah, yolda yalnız başına yürüyen bir adam var!

Müslümanlardan biri gördü Ebû Zer’i.

– Ebû Zer olmalı, dedi Rasûlullah.

Yolcu kampa yaklaşıyordu.

Gerçekten de Ebû Zer idi gelen.

Rasûlullah: – Allah Ebû Zer’e merhamet etsin.

Yalnız yürür, yalnız ölür ve yalnız haşr edilir, buyurdu.

…