Ebabil

akşamdan bir imdir gökyüzünde son kuşlar yalnızlık nereye dursa ayışığında geceye salt sessizlik olur dört köşeli odam ve ne zaman güllere uzansam diyorum diri kılar bizi yaşamın sevinci diyorum içimize yeşil bir serinlik gözlerin.

**** *** ve gece beyaz güvercinin kanat seslerinde ve gece ürkek bir tayın soluğundadır şimdi sehere düşsel konuklarını uğurlar harlıca artık bir başka yeryüzü ışır penceremden.