Bir Çift Martı Görmüştü Çocuk

“Pelin’in yazılarını, günlüklerini ve şiirlerini bir arada yayımlamak istememin iki nedeni var.

İlki kızını yitiren bir annenin, gidene karşı son görevini yapma isteğidir.

Bu isteği Pelin’in on dört yaşındayken yazdığı Şili Stadyumundan Arta Kalan şiiri verdi bana.

Şiirde faşizmin gençliğin geleceğini kararttığını söylüyor Pelin.

Şu dizeler onun ardından sık sık kulaklarımda yankılandı.

“Yürüdük “Yürüdük karlı yol boyunca adımlarımızın izi yoktu izleri çaldılar onlar kara gözlüklerinin sapına astılar” İkinci neden birincisinden bağımsız değil.

Toplumsal bir sorun intihar.

Ç oğunlukla intihar eden yaşamına son verdikten sonra yüceltilir.

Yaşarken intihar edenin yüzüne bakmayanlar, onunla ilgilenmeyenler günah çıkarırcasına vicdalarını rahatlatmanın yolunu ararlar.

Birdenbire canına kıyanın her yazdığı, yapıp ettiği her eylem göze hoş görünmeye başlar.

...

İntiharın hem bireysel, hem de toplumsal yanı var.

Bugünkü sağlık sistemi hastayı her iki yanıyla da irdeleyen bir bakışla sorunu çözebilecek durumda değil.

Hastanın bir insan olduğu unutuluyor.

Zaten böyle bir eğitimden geçmemiş doktorlar bilgilerini hastaya uygularken ona bir tablo olarak bakıyorlar.

Öğrendiklerini hastanın özel durumunu dikkate alarak uygulamayı düşünmüyorlar.

Ben bu bakışın bedellerini kızımı yitirerek ödedim.

Onun dünyasını bu kitapla görünür kılma çabam, kimbilir belki de benzer soruları yaşayanlara bir katkı sunar.

Berrin TAŞ