Mücessem

Dünya gerçekten de çok küçükmüş… “Oysa bilmiyorlardı, Mücessem’in tüm çocukluğu boyunca ne hayaller kurduğunu.

Yağ tenekelerinden saksıları olan bu köhne eve ait değildi o.

Burası, o ve hayalleri için çok küçüktü.

Sığmıyordu ki düşleri bu eve.

Oraya, o konağa aitti Mücessem.

Aklı o evde, kendi buradaydı.

Hiç sıkılmadı bu hayalleri kurmaktan.

Tek bir hedefi vardı.

Bu hayalleri gerçeğe dönüştürmek.

O nasıl olacaktı, bunu şimdilik bilmiyordu.

Önemi de yoktu.

Nasıl olsa Mücessem, öyle ya da böyle, bir yolunu bulup o konakta oturacaktı”.