Dokunan Öyküler

İlhan, yaşadığı acıların tepkilerinden arınarak, tam bir yazın adamı ustalığıyla yazmış öykülerini.

Onu, öteki emek öykücülerinden ayrı ve üstün kılan yanı budur.

Yazmaya geç başlamış olan İlhan’ın başarısı çok önemli.

OSman Bollulu.

Celal İlhan, köyden kente göç olgusunun sonuçlarını altörge edineek, herkesin çok bilmediği işliklerdeki, fabrikalardaki insan ilişkilerini, onların acılarını, öykü kurdusuna oturark, bir anlamda bize farklı bir ortamın kapılarını aralıyor.

Öyküde önemli zorluklardan biri olan “tip ve karakter çizme” sorununun üstesinden de gelen bir yazar, Suluboya resimler yapar gibi, birkaç fırça darbesiyle öykü kahramanının portresini koyuveriyor önünüze.

Hüseyin Atabaş.

İlhan'ın nesne, insan mekan arasında kurduğu bütünlüklü, sıcak ilişki, ayrıntıya önem veren benimlemeleri; ironi yüklü, akıcı anlatımı, parıltılı dili ve güzel kurgusuyla tadı kolayca tüketilmeyecek öyküleri, bana öykücülüğümüz adına umut aşıladı.

Son dönemde yazılan, biçim ve biçem yeniliği adına ruhsuz, hayattan ve insandan kopuk öyküler giderek- kendi adıma söylüuorum-beni öykü okumaktan soğutrken karşıma çıkan böylesi öyküler umudumu tazeliyor.

Zafer Doruk