Sisifos Söyleni (Le Mythe de Sisyphe)

“Gerçekten önemli olan bir tek felsefe sorunu vardır: intihar.

Yaşamın yaşanmaya değip değmediği konusunda bir yargıya varmak, felsefenin temel sorusuna yanıt vermektir.” Albert Camus, İkinci Dünya Savaşı yıllarında yayımladığı deneme kitabı Sisifos Söyleni’nde, yaşamın anlamsızlığı, varoluşumuzun saçmalığı gibi intihara yönelen temaları, tarihin ve edebiyatın belirli bazı kişilikleri üzerinden ele alır.

Tahsin Yücel’in dilimize kazandırdığı eser, 20.

yüzyıl felsefe tarihinin en önemli yapıtlarından biri olarak kabul edilmiştir.

Tanrıların, hep yeniden aşağıya yuvarlanacak olan taşı tepeye çıkarmakla cezalandırdıkları Sisifos, cezasını bilinçli olarak kabullenmiş, tekrar yuvarlanacağını bildiği halde taşı bütün gücüyle yukarı taşır.

Camus saçma kavramını işte bu noktada tanımlar: boşuna olduğunu bildiği halde direnen insan.

Yaşamın anlamı ancak, dünyanın saçmalığını ve yenilginin daima tekrarlanacağını bile bile kötülüğe direnmek olabilir, insanlığa gerçek boyutlarını ancak bu başkaldırı kazandırabilir.