Vatan Yahut Silistre

Zihnimden babamın, annemin sevgisini çıkardın; kardeşimin mezarı gönlümde idi, onu bile unutturdun.

Şimdi hayali de, kendi gibi kara topraklarda yatıyor.

Mezarını görmeden hatırıma gelmiyor.

Ne uyuyabiliyorum, ne de irademe hakim olabiliyorum...

içimde başka hiçbir şeye arzu kalmadı; gönlümde senden başka birşey bırakmadın.

Şimdi kendini de benden alacaksın.

Hem de bunun müjdesini kendin getiriyorsun.

Kalbimi yaracaktın da bana bu merhameti, bu insafı mı gösterecektin?

Sonunda ne olacak?

O, bu memleketten gider, ben de dünyadan giderim.

Ömrümün her lezzetini kaybettikten sonra kara toprağın nesi var?

Birkaç dakikalık can acısından mı korkacağım?